W ramach Ogólnopolskiej Akcji Szkoła Pamięta – 6.11.2025 roku - uczniowie klas od IV do VIII odwiedzili cmentarz parafialny i cmentarz wojenny numer 14 w Cieklinie. Na pierwszym uczniowie modlili się na grobach swoich bliskich, znajomych i tych, którzy zapisali się w lokalnej historii. Szczególnie wspominaliśmy ks. Prałata Józefa Adamczyka, który przyczynił się do budowy kościoła w Dobryni. Podążając na zachód, dotarliśmy do ostatniej kwatery cmentarza wojennego, gdzie zmówiliśmy krótką modlitwę w intencji poległych. Następnie drogą kalwaryjską dotarliśmy do głównej kaplicy. Wędrówka była chwilami wyczerpująca, ale wszyscy dzielnie pokonywali kolejne kilometry. Pogoda dopisała, a ostatnie słoneczne jesienne dni zostaną z nami w pamięci, na kilka najbliższych miesięcy. Podczas pobytu w Cieklinie odwiedziliśmy także Muzeum Narciarstwa i obejrzeliśmy piękną wystawę „BATIK z naturą w tle”. Nie było osoby, której prezentowane prace by nie zachwyciły. Ta bardzo stara technika plastyczna pochodząca z Indonezji, polega na nakładaniu gorącego wosku na tkaninę i jej kąpieli w barwnikach, co pozwala uzyskać niepowtarzalne wzory i efekty. Mogliśmy je podziwiać i wybierać te, które nas wyjątkowo urzekły.
A teraz trochę historii. Cmentarz nr 14 z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, na którym pochowanych jest 250 żołnierzy rosyjskich poległych głównie 4 maja 1915 roku w czasie bitwy o Cieklin, w której łącznie zginęło około 1000 żołnierzy. Nekropolia jest obiektem Szlaku Frontu Wschodniego I Wojny Światowej na terenie województwa podkarpackiego. Cmentarz, położony na wschodnim skraju lasu „Sośnina” u podnóża góry Cieklinki, został zaprojektowany przez Johanna Jägera. Spoczywa na nim 101 żołnierzy niemieckich z Bawarii i 444 rosyjskich. Na początku maja 1915 roku toczyły się tu ciężkie walki. Poległo setki żołnierzy zarówno po stronie atakujących jak i broniących. Cmentarz ma formę „parkową”, groby są rozmieszczone wzdłuż linii lasu, Projektant stworzył bardzo charakterystyczne założenie cmentarne, jedyne w swoim rodzaju na Podkarpaciu – kalwarię. Biegnącą na przestrzeni blisko 2 km drogą, połączył dwa cmentarze i pięć mogił zbiorowych rozproszonych po lesie porastającym wzgórze. W początkowej części cmentarza znajduje się duża kamienna kaplica w formie bramy. Wewnątrz po prawej i lewej nawie znajdują się kamienne ołtarze. W dalszej części po obu stronach ścian wmurowane marmurowe tablice z inskrypcją:
"Przez ten las przeszła śmierć,
Otarła się o Wasze ciała i zepchnęła je w groby.
Kroczcie jej drogą i siejcie nowe szczęście,
Które otrzymaliście od słońca w pokoju
Na samotnych wzgórzach, które toną w kwiatach
w czarze światowej wiosny."
Zachodniogalicyjskie cmentarze wojenne to potoczne określenie zespołu ponad 400 cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej położonych na terenie ówczesnej Galicji Zachodniej. Podczas projektowania i budowy cmentarzy przyjęto i realizowano dewizę, że wobec śmierci wszyscy są równi, niezależnie od pochodzenia, czy wiary./bj/
W wycieczce wzięli udział uczniowie klas IV-VIII pod opieką nauczycieli: J. Bartuś / wychowawczyni kl. VI-VII/, B. Jurkowskiej, K. Kosiby i Ż. Pitrus. Przeszliśmy 12 km.
